Oktober 20-21-22, 2006 - Verslag EWCuprace 4 van 4 Cartagena, Spanje.


Alles passend maken...


Eindelijk was het weer eens de beurt aan een EWC race. De laatste van de 4 races. Deze keer in Cartagena Spanje. Johan en Nel waren met een ander stel al dagen eerder over de weg vertrokken met de camper en caravan en een bus met al het materieel. Het had allemaal nogal wat voeten in aarde gehad voor deze race uberhaupt te kunnen deelnemen. We stonden voor een vervoersprobleem en sterker nog we hadden geeneens een motor tot onze beschikking hadden na de breuk met Remar. Uiteindelijk vonden we Willem ligtermoet van Lian Products team waarvoor Roy ten Napel rijdt bereid om de R6 van Roy ter beschikking te stellen. Voor ons de kans om alsnog te rijden. Wel was er door het korte tijdsbestek waarin alles geregeld moest worden veel werk te doen en was het de vraag of alles op tijd geregeld zou zijn. Veel stress de laatste dagen voor vertrek maar uiteindelijk leek alles geregeld te zijn en konden we op pad.


Mooi weer was het zeker, graadje of 26!!!


We vertokken donderdag 19 oktober al erg vroeg met het idee donderdagmiddag aan te komen in Cartagena om vervolgens een training mee te kunnen doen en ook vrijdagochtend nog tenminste één extra vrije training mee te kunnen pakken. Echter was de pech op onze hand. Op het vliegveld in Brussel liep het tegen doordat na 4 uur vertragingen besloten werd dat het vliegtuig helemaal niet meer zou gaan die dag ivm twee kapotte boordcomputers. Voor de dag erna waren er maar een tweetal plaatsen in het vliegtuig. Dus restte er niets anders dan 's avonds op Barcelona te vliegen met jawel...hetzelfde vliegtuig met welke we eigenlijk 's morgens mee zouden vliegen. Uitindelijk kwamen we vermoeid en met een dag vertraging aan op het circuit van Cartagena. En kon ik nog maar 1 training meedoen waarin we de afstelling in één keer goed moesten hebben, want de volgende dag hadden we de kwalificaties al. Het was natuurlijk al te voorspellen dat het een beroerde training zou worden en dat was het dan ook.


Door alle tegeslagen als laatste getraint…


De voetsteunen waren afgesteld op een grote schoenmaat, we hadden dat proberen aan te passen maar de schakelstang liep bij het terug schakelen aan op de bout van de kuipbevestiging. Bij het terugschakelen schoot de bak daardoor regelmatig terug tussen twee versnellingen en heb tot drie keer toe bijna in de grindbak gestaan. Indien ik de voetrem in geval van nood nodig zou hebben zou dat ook slecht zijn afgelopen. Ik kon mijn voet namelijk er niet eens opzetten want de rem zat zo hoog geplaats at ik zou moeten gaan verzitten wat maakte dat de rem daardoor niet te doseren zou zijn. Ook de achterveer hebben we nog vervangen. De bandenslijtage was namelijk dusdanig dat vermoedelijk zelfs een nieuwe set banden de finishvlag niet zou halen. Nou ja, in ieder geval veel pech tot dan toe. Ook de kwalificaties na een nacht slapen gingen niet makkelijk. Ik kampte met migraine. Ik kwam niet verder dan een 1.55, 8 min. En stond dus uiteindelijk op de laatste plek op de grid. De snelst tijd op een 600 was Iris met een tijd van 1.45


Na twee plekken te hebben ingelopen, achter de nummer 9 in de race Lydia Jean


De dag van de race reed ik in de warmup 's morgens al anderhalve sec sneller dan mijn kwalificaties een 1.54,3 min. De race ging zelfs nog beter, in mijn eerste ronde zette ik een 1.52,0 neer, bijna 4 sec sneller dan in de kwalificatie. Enorm verschil dus, waaruit ik alleen maar af kan leiden dat ik gewoon niet voldoende tijd heb gehad de baan en de motor te leren kennen. Ik had twee meiden binnen weten te hengelen, de eerste direct bij de start en de tweede bij het remmen voor de eerste bocht na start/finish. Ook gezien de rondetijden van de meiden voor me moest ik die nog in weten te halen, ik zat twee ronden achter Lydia Jean op haar Honda. In de voorlaatste bocht in de 5de ronde van de 14 te rijden ronden voor het opkomen van het rechte stuk zat ik kort achter haar. Mijn idee was om kort achter haar te zitten bij het opkomen rechte stuk en in haar slipstream er op het rechte eind voorbij te gaan en anders haar voor de eerste rechterbocht uit te remmen. Want dat ik sneller was op veel stukken dat wist ik. Echter het mocht niet zo zijn, ik ging te vroeg op het gas en maakte mijn eerste highsider mee. Ik vloog een meter of drie door de lucht en klapte met een smak op het asfalt. Ik gleed nog even door en probeerde op te krabbelen richting de grindbak. Maar dat ging niet, ik had een immense klap op mijn rug en zij gemaakt waardoor ik nauwelijks lucht had, ik zag vlekken voor mijn ogen en besloot maar te blijven liggen. De pijn in mijn rug was niet te harden…Eenmaal afgevoerd naar het medische dienst bleek ik niets gebroken te hebben, maar alleen fikse kneuzingen in onderrugrug en ribben eraan over te hebben gehouden. Ik kreeg een spuit tegen de pijn en moest het rustig aan doen. Al met al erg teleurstellend en zeker niet wat we ervan gehoopt hadden.Ik ben door mijn val terug gezakt naar een 9de positie in het kampioenschap. De nummers 7,8 en 9 hebben allen 20 punten, echter door mijn DNF hier heb ik geen score behaald en telt het laatste resultaat het zwaarst. Weleenswaar veel geleerd en we kunnen alleen maar hopen dat het volgend seizoen beter gaat.




Hopelijk tot dan!!!

Susanne
[Terug naar homepagina] [Terug naar het oude nieuws]
Website engineered by the WebMistress and last updated on September 18, 2006.