Verslag cuprace 3 mei.
 
De eerste EK race was inmiddels door voornamelijk logistieke problemen aan mijn neus voorbij gegaan en de eerste KNMVCuprace werd door circuitbestuur Assen gecanceld in verband met dat de Raad van Staate het circuit boetes opgelegd heeft. Na veel overleg en getouwtrek konden we alsnog eindelijk van start met de KNMV cup zij het met wederom veel flexibiliteit en aanpassingen van de coureurs en teams. Dus het was alles behalve een vlekkeloze start van het seizoen. 3 mei zou het dan eindelijk gaan gebeuren voor wat betreft de eerste Assense cuprace.
 
 
 
Chris en ik waren vrijdag 2 mei al gearriveerd en hebben, met dank aan Ilona, de aanhanger met daarop de motor in Assen gekregen terwijl ik de caravan achter mijn auto had. De volgende dag een hoop rare acties om überhaupt te kunnen rijden. Bij de technische keurig mijn nieuwe helm laten voorzien van een goedkeuringssticker. Herinner me nog dat de man zei hopelijk heb je dr jaren plezier van...nou ik help het met je hopen zei ik. Tijdens de statische geluidskeuring (dat wil zeggen, onbelast, bij 7200 tpm met zo'n meetinstrument voor de uitlaatmond een meting verrichtten) zat ik al boven de gestelde norm, dus dat kon nog leuk worden. De eerste kwalificatie werd verreden middels eerst een flying lap te rijden om het geluid per individuele rijder te kunnen meten. Ik had helaas te laat door dat we opgestart zouden worden vanuit Parc Ferme i.p.v. einde pitstraat. Gezien we normaal vanuit de pitbox mogen starten, kwam ik dus als laatste aan. Daardoor moest ik achteraan sluiten bij de groep waarin ik trainde. Resulterend in dat er voor de eerste kwalificatie voor mij slechts 6 en halve minuut over bleef van de 15 om een tijd te zetten. Dus dat leek er nog niet op. Gelijk na het afvlaggen werden we in de Nationale bocht tegen de rijrichting in de pitstraat in geleid (normaal gesproken een doodzonde), zodat we geen passage zouden maken langs de geluidspaal tijdens de uitloopronde.
 

 
Voor de tweede kwalificatie hadden we explosafe in de luchtinlaat gestopt want ik stond op de nominatie een officiële waarschuwing te krijgen voor geluidsoverschrijding. In deze sessie mijn tijd wel verbeterd, maar kon het nog niet echt vinden op de baan en met de motor. De kwalificatiesessie van 15 min. was gewoon te kort om ritme te vinden op Assen. Miste het vermogen wat er vorig jaar wel was. Motor voelde minder agressief. Bedoeling was daar maandags wat aan te laten doen, dus het was dan maar even zo...niet optimaal dus. Terug in Parc Ferme kwam er een baancommissaris naar me toe...wederom een officieuze waarschuwing omdat ik tegen de norm aanhikte. De beste man vroeg me waar ik mijn schakelpunten op de Veenslang had, daar waar de geluidspaal gesitueerd is. Want zei hij, ik moest tussen de pionnen die geplaatst waren opschakelen. Het moet niet gekker worden zeg...word er voor mij bepaald waar ik moet schakelen om die geluidspaal voor de gek te houden. Dat is het toppunt, ik was behoorlijk geirriteerd, besloot mijn mond verder te houden, de man kan er ook niets aan doen. Maar op dat moment had ik mijn beslissing genomen dat dit voor mij de laatste cuprace op Assen is. De mannen monteurs hebben in de laatste poging geluid te beperken de DB killer gedemonteerd om de buis smaller te maken en vervolgens weer te monteren. Sommigen reden met noppenisolatie aan de binnenzijde van de kuip, moet je je voorstellen als dat spul nat word. Ben je als een gek aan het beknibbelen op gewichtsreductie door minimaal brandstof mee te nemen, sleep je wel liters regenwater in je geisoleerde kuipdelen mee....handig!!! Dit slaat echt als een je weet wel op een drumstel.... Hoe dan ook, tweede kwalificatie was geweest, was zeker niet tevreden met de tijd, maar het zorgde wel voor een 3de startplek op de grid, weleenswaar in de C groep helaas...De race telt 8 raceronden.
 

 
Ik had de meest dramatische start die je je maar voor kan stellen. Helemaal als je op de eerste startrij staat....de motor sloeg me af....dan nog liever een wheely, dit was echt erg. Van het hele startveld van een mannetje of 26 bleef ik bij de start er een drietal voor. Dus inmiddels reden 23 man voor me. Eindelijk weg van de startplek was het de ene inhaalactie na de andere. Een keer zelfs 5 man in 1 bocht, dat was wel kicken. Uitremmen, binnendoor steken en zelfs buitenom ging me prima af. Na 4 ronden lag ik weer op plaats 5. De man op plek 4 was langzamer vooral Manderveen/Duikerssloot reed ik helemaal naar zijn achterwiel. Zag dat de tijden beter werden en het ging goed. In de 7de ronde van de 8 zat ik bij Meeuwenmeer in het achterwiel van hem. Mijn bedoeling was uitremmen bij de GT bocht voor start finish. Daarvoor moest ik wel kort achter hem blijven in de snelle linker Ramshoekbocht. Dat deed ik ook, alleen vertraagde de rijder daar zo onverwacht veel dat ik mijn voorwiel aan de buitenkant van hem kreeg. Maar daar was simpelweg geen ruimte meer. Remmen kon niet, dus ik zette de R6 rechtop met de bedoeling de uitloopstrook op te rijden...dat liep ook anders dan verwacht. Wat er exact gebeurde weet ik niet, maar vermoedelijk heb ik een stuk kunstgras gebruikt om op te remmen, en daar is kunstgras niet geschikt voor... Volgende wat ik me herinner is dat ik tussen de Baco's op het asfalt zit. Allemaal dames. Een van hen vraagt me mijn helm zelf af te zetten, pas dan realiseer ik me de pijn in pols en schouder en dat ik me niets herinner van de valpartij die ik schijnbaar gehad heb. De helm afzetten blijft bij een zetje geven tegen het kinstuk....ehhh laat maar dacht ik. vervolgens afgevoerd naar medisch centrum op het circuit. Later in het ziekenhuis word een verbrijzelde pols een zwaar gekneusde linker schouder en waarschijnlijk een lichte hersenschudding gecontateerd. Inmiddels zijn  we twee weken verder. De motor is niet teveel gehavend, die is gauw weer heel. Van de hersenschudding heb ik weinig last gehad. Wel nog last van de schouder, maar is aan de beterende hand. Echter afgelopen donderdag na voor de derde keer in 12 dagen röntgenfoto's te hebben laten maken vond de chirurg het nodig dat na ook een CT scan te hebben laten maken me toch te opereren. Dinsdag a.s. moet ik onder het mes en word er kunstbot in mijn pols geplaatst en worden de verbrijzelde delen zoveel mogelijk op hun plek gezet. De revalidatie gaat toch nog wel 2 maand in beslag nemen. Daarmee is dus de EK in Assen onhaalbaar geworden. Tja, dat kon er ook nog wel bij.... Maar goed, nu eerst de operatie goed doorstaan en dan kan ik pas zeggen na revalidatie hoe het seizoen verder gaat. Eigenlijk is het dus klaar, maar wil als alles voorspoedig loopt wel kijken of we in sept een race kunnen rijden en in oktober de EK in Spanje...just 4 fun. We zullen zien.

 
Groetjes en nog een speciaal bedankje aan alle familie, de monteurs, vrienden en alle andere mensen die me de laatste twee weken met van alles geholpen hebben en in me blijven geloven.
 
 
Susanne Bolhaar
 
#175
[Terug naar homepagina] [Terug naar het oude nieuws]
Website engineered by the WebMistress and last update 15 may, 2008.