4 uurs Endurance race ZAC

Afgelopen bevrijdingsdag was het dan zover, de ZAC 4 uurs endurance. Het Go girls racing team bestaande uit Metty, Vivian, Eva en ikzelf als coureurs waren er klaar voor. De weersvoorspellingen waren echter niet positief. De ochtend van tevoren werd er nog altijd gesproken van een regenkans van 70%. s Middags werd dat bijgesteld naar 60%, maar nog altijd zag het er niet super uit. Het weekend voor de race had ik al extra werk te doen aan de motor die voorzien moest worden van geluidsisolatie aan de binnenzijde van de kuipdelen. Een regel die we in de KNMVcupraces niet kennen. Dus plakken maar...een uurtje of twee later was het dan al klaar. Ook het pitboard moest voorzien worden van een nieuwe tijdelijke sticker.

Goede ondersteuning door de teamleden is onmisbaar...

De 4de mei kwamen we om 20.00 uur aan op het Circuit Park Zandvoort. Niemand van het racenteam te bekennen in eerste instantie. We zouden in pitbox twee staan. uiteindelijk bleek Esther geregeld te hebben dat we bij team YZF in de box konden staan. Dus een pitbox met twee teams met eigenlijk alleen Yamaha's....te gek natuurlijk.

De motor gauw weggezet evenals alle andere spullen die achter konden blijven en gauw richting het hotel om van de nodige nachtrust te genieten.

De volgende dag na een douche en een snel ontbijt richting het circuit. Gauw alvast de motor gekeurd die vlak voordien nog even moest worden voorzien van borgdraad aan de remklauwen en witte dots op de bouten van het rem,-schakelsetje, om zichtbaar te hebben dat deze niet lostrillen. Na een 25 min met wat strubbelingen waar ik nou precies voor wat moest zijn was alles geregeld en konden we al gauw omkleden voor een vrije training van 20 min. Godzijdank was het droog, maar de baan was op sommige aanrem-, en instuurplekken nat. Dus enige voorzichtigheid was geboden. De 20 min waren zo vlot voorbij dat ik de baan nog niet helemaal in mijn koppie had. De laatste keer dat ik op Zandvoort rondjes heb gereden was dan ook al 4 jaar geleden in 2005, tijdens een TOMS cursus. Gelukkig bleef mijn pols ook goed reageren op het racegeweld. Heb er eigenlijk de gehele dag als ook daarna geen last gehad. Na de vrije training wel de vering harder gezet en de gearing langer gezet dan de afstelling die we van de laatste keer op Assen nog hadden staan.

Go girls racing

Om 10.40 uur werd er opgesteld voor de proefstart van de Le mans start. Vivian mocht de honeurs waarnemen vanaf een derde startplek die werd verkregen door snelle inschrijving en stond vol spanning, aangemoedigd door de rest van de teamleden aan de start. Toen het om het echhie ging ging de start niet heel makkelijk. Al gauw lagen we achter op de rest van de 23 teams....jammer, maar winnen was ook niet de doelstelling. Al zou het wel mooi zijn op z n minst 1 team achter ons te kunnen laten.

De Le Mans start van Vivian...

We hebben ons keurig aan de vele gestelde regels en tactische tips van de organisatie gehouden. Kregen nog wel een waarschuwing omdat Metty niet begrepen had dat ze bij het oprijden van de pitlane bij de official even moest stoppen tot de dame van de KNMV een knikje gaf ten teken dat ze verder mocht rijden met wel 20kmh door de pitlane ahhhhhh, wat was dat frustrerend langzaam. Ik deed het voornamelijk op de gok en deels op toeren vanwege dat er geen km teller op de racekit zit van mn R6.

De dames reden allen netjes zonder teveel risico te nemen hun stints en de rijderswissels gingen prima. Na twee sessies besloten Chris, mijn monteur en ik nieuwe banden te monteren. Ik kon maar geen snelheid maken doordat ik het vertrouwen miste in vooral linkerbochten, begon ook steeds iets te glijden wat ook aan de koude banden kon liggen. In de Zac mogen namelijk geen bandenwarmers gebruikt worden voor we de baan op gaan. Dat maakt dus dat je twee ronden bezig bent met opwarmen van je banden. Ook rechtsom had ik al wel wat waarschuwingen gehad dat de band het niet goed trok qua bandenslijtage dan in dit geval. Dus nieuw rubber eronder. De volgende stint resulteerde deze aanpassing in 4 sec tijdswinst. Nog altijd veel te langzaam voor mijn doen. Metty reed echt een hele nette tijd, zelfs ik meende een halve sec. sneller als ikzelf...waytogogirl! Dat moest ik natuurlijk rechtzetten. Weer even 6 rondjes knallen resulteerde ineens weer in een tijdsverbetering van maar liefst 6 sec. Vivian was wel aan het rijden, maar bij navraag ging het allemaal niet van harte die dag. Waaraan het te wijten viel...geen idee. Ook Eva klaagde over dat het allemaal niet soepel en makkelijk verging. Vooral in het begin waren Eva en ik aan het zoeken waar we nou precies ons op de baan bevonden door simpelweg de baan niet goed genoeg kennen. Metty was intussen weer aan het knallen en reed 4 sec van haar tijd af in vergelijking van de stint ervoor.

In mijn laatste stint reed ik er nog een paar tiende eraf. Maar al met al met veel marge gereden deze dag, kon het niet echt vinden op de baan. Maar belangrijkste was km s maken en fun hebben. Dat is dan ook wel gelukt. Niet te vergeten dat dit alles mede mogelijk gemaakt is door de teammanagers, de monteurs, transponderwisselaar, familie, vrienden en supporters. Helaas hebben we niet onze doelstelling om een team voorbij te gaan gehaald. Dus we waren de hekkensluiters van de dag qua einduitslag.

 

Voor mij staat de volgende race al gauw weer voor de deur, namelijk over twee weken in Hengelo Gld. Op het stratencircuit de Varselring.

Hopelijk tot dan,

Susanne

[Terug naar homepagina] [Terug naar het oude nieuws]
Website engineered by the WebMistress and last updated on April 15, 2006.